تبليغاتX
سکوت

سکوت

کلبه تنهایی من

چه قدر سخته...!

چه قدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید وبه جاش یه زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی حس کنی که هنوزم دوستش داری 

چه قدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که یه بارزیر آوارغرورش همه  وجودت له شده

چه قدر سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی

چه قدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری

چه قدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگری ببینی وهزار بار تو خودت بشکنی واونوقت آروم زیر لب بگی :

 گل من باغچه نو مبارک

 

    

آپ آبی

 

 * قهرمانی استقلال یه دنیاااااااااااااااااااااا تبریک *

   

ظلمت

چه گریزیست ز من؟

چه شتابیست به راه ؟

   به چه خواهی بردن؟

در شبی این همه تاریک پناه

 

*    *      *          * *  *****

**    *    *    *       *

*     *                       **                 **

    *این قاصدک هارو فوت کردم تا بیان بگن به یادتون هستم*

 

 

happy  valentine

 

 

 

رویا

با امیدی گرم و شادی بخش

با نگاهی مست و رویایی

دخترک افسانه می خواند

نیمه شب درکنج تنهایی 

¤¤¤

بی گمان روزی زراهی دور

 می رسد شهزاده ای مغرور

می خورد بر سنگ فرش کوچه های شهر

ضربه ی سم ستور باد پیمایش

¤¤¤

می درخشد شعله خورشید

بر فراز تاج زیبایش

تار و پود جامه اش از زر

¤¤¤

اه شهزاده ای محبوب رویایی

نیمه شب ها خواب می دیدم که می ایی

زیر لب چون کودکی آهسته می خندد

با نگاهی گرم شوق آلود

بر نگاهم راه می بندد

¤¤¤

می کشم همراه او زین شهر غمگین رخت

مردمان با دیده ی حیران

زیر لب آهسته می گویند

"دختر خوشبخت...!"

 

من خسته ام از این همه تکراری ها

تنها آرزویم پرواز قناری هاست